ಹಸಿರು ಟವೆಲ್‌ಗೆ ಗತ್ತಿದೆ; ಮಾತಿಗೂ ಹಿಡಿತವಿರಲಿ
ಕ್ಷಣದ ಚಪ್ಪಾಳೆಗಿಂತ ರೈತರ ವಿಶ್ವಾಸ ದೊಡ್ಡದು; ನಾಯಕತ್ವಕ್ಕೆ ಸಂಯಮವೇ ಶಕ್ತಿ
ಹಸಿರು ಟವೆಲ್‌ನ ಗತ್ತು ಉಳಿಯಬೇಕಾದರೆ ಮಾತಿನಲ್ಲಿ ತೂಕವಿರಬೇಕು; ನಡೆದಲ್ಲಿ ಘನತೆಯಿರಬೇಕು. ಕ್ಷಣದ ಸಿಳ್ಳೆ ಉತ್ಸಾಹ ಕೊಡಬಹುದು. ಆದರೆ ದೀರ್ಘಕಾಲದ ಗೌರವವನ್ನು ಉಳಿಸುವುದು ಸಂಯಮ, ವಿಶ್ವಾಸಾರ್ಹತೆ ಮತ್ತು ರೈತನಿಗೆ ತಂದುಕೊಡುವ ಫಲ
(ಇ ಬೆಳಗಾವಿ ವಿಶೇಷ)
ಹಸಿರು ಟವೆಲ್ ಹೆಗಲ ಮೇಲಿನ ಬಟ್ಟೆಯಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ; ಹೊಲದಲ್ಲಿ ಬೆವರು ಸುರಿಸುವ ರೈತನ ಸ್ವಾಭಿಮಾನದ ಗುರುತು. ಅದಕ್ಕೆ ಸರ್ಕಾರದ ಸಭಾಂಗಣದಲ್ಲೂ ಗೌರವವಿದೆ; ಸಮಾಜದ ನಡುವೆಯೂ ಮನ್ನಣೆಯಿದೆ.
ಆ ಗೌರವವನ್ನು ಉಳಿಸುವ ಹೊಣೆ, ಅದನ್ನು ಧರಿಸಿದವರ ಮಾತು ಮತ್ತು ನಡವಳಿಕೆಯಲ್ಲಿದೆ.
ಧ್ವನಿ ಎತ್ತರವಾದಷ್ಟೂ ನಾಯಕತ್ವ ದೊಡ್ಡದಾಗುವುದಿಲ್ಲ; ಮಾತು ಮಿತಿಮೀರಿದಷ್ಟೂ ಗಳಿಸಿದ ಗೌರವ ಕರಗುವ ಅಪಾಯವಿದೆ.
ರೈತ ಚಳವಳಿಗೆ ಆಕ್ರೋಶ ಸಹಜ. ದುಡಿಮೆಗೆ ಬೆಲೆ ಸಿಗದಾಗ, ಬೇಡಿಕೆಗೆ ಸ್ಪಂದನೆ ದೊರೆಯದಾಗ ನೋವು ಮಾತಿನಲ್ಲಿ ಹೊರಹೊಮ್ಮುತ್ತದೆ. ಆ ನೋವಿಗೆ ಧ್ವನಿಯಾಗುವುದು ನಾಯಕತ್ವದ ಕರ್ತವ್ಯ.
ಆದರೆ ಆಕ್ರೋಶವನ್ನು ಬೇಡಿಕೆಯ ಶಕ್ತಿಯಾಗಿ ರೂಪಿಸುವುದಕ್ಕೂ, ಎದುರಾಳಿಯನ್ನು ಅವಮಾನಿಸುವ ಮಾತಾಗಿ ಹರಿಬಿಡುವುದಕ್ಕೂ ವ್ಯತ್ಯಾಸವಿದೆ. ಆ ಗೆರೆಯನ್ನು ಗುರುತಿಸುವ ವಿವೇಕ ನಾಯಕರಿಗಿರಬೇಕು.
ವೇದಿಕೆಯ ಮೇಲೆ ಕೇಳಿಬರುವ ವೀರಾವೇಶದ ಮಾತಿಗೆ ಕೆಲವರು ಸಿಳ್ಳೆ ಹಾಕಬಹುದು; ಚಪ್ಪಾಳೆ ತಟ್ಟಿ ಹಿರಿಹಿರಿ ಹಿಗ್ಗಬಹುದು. ಆ ಕ್ಷಣ ನಾಯಕನಿಗೆ ತನ್ನ ಮಾತಿಗೆ ವ್ಯಾಪಕ ಒಪ್ಪಿಗೆ ಸಿಕ್ಕಂತೆ ಅನಿಸಬಹುದು.
ಆದರೆ ಚಪ್ಪಾಳೆ ಮಾತಿನ ಪರಿಣಾಮವನ್ನು ಅಳೆಯುವ ಮಾನದಂಡವಲ್ಲ. ಸಭೆ ಮುಗಿದ ನಂತರವೂ ಆ ಮಾತು ಉಳಿಯುತ್ತದೆ. ಅದು ಮಾತುಕತೆಯನ್ನು ಸುಗಮಗೊಳಿಸುತ್ತದೆಯೇ, ಸಂಬಂಧಗಳನ್ನು ಬಿಗಡಾಯಿಸುತ್ತದೆಯೇ, ಕಾರ್ಯಕರ್ತರನ್ನು ಯಾವ ದಿಕ್ಕಿಗೆ ಕರೆದೊಯ್ಯುತ್ತದೆ ಎಂಬ ಅರಿವು ಮಾತನಾಡುವವರಿಗಿರಬೇಕು.
ನಾಯಕನ ಆವೇಶದ ಮಾತನ್ನು ಅನುಯಾಯಿ ಹೋರಾಟದ ಸೂಚನೆಯಾಗಿ ಗ್ರಹಿಸಬಹುದು. ವೇದಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಹೇಳಿದ ವಾಕ್ಯವನ್ನು ಆತ ರಸ್ತೆಯಲ್ಲಿ ಕೃತ್ಯಕ್ಕೆ ಇಳಿಸುವ ಸಾಧ್ಯತೆಯೂ ಇರುತ್ತದೆ. ಆಗ ‘ಮಾತಿನ ಭರದಲ್ಲಿ ಹೇಳಿದ್ದು’ ಎಂಬ ವಿವರಣೆ ಸಾಕಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ತನ್ನ ಮಾತು ಕೇಳುವವರಲ್ಲಿ ಯಾವ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆ ಹುಟ್ಟಿಸಬಹುದು ಎಂಬುದನ್ನು ಮುಂಚಿತವಾಗಿ ಯೋಚಿಸುವುದು ನಾಯಕತ್ವದ ಜವಾಬ್ದಾರಿ.
ಹಸಿರು ಟವೆಲ್‌ಗೆ ದೊರೆಯುವ ಗೌರವದ ಹಿಂದೆ ರೈತರ ತ್ಯಾಗ, ಹೋರಾಟಗಳ ನೆನಪು ಹಾಗೂ ನ್ಯಾಯದ ನಿರೀಕ್ಷೆಯಿದೆ. ಅದನ್ನು ಯಾವುದೇ ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಪ್ರಭಾವಕ್ಕೆ ಸೀಮಿತಗೊಳಿಸಲಾಗದು. ಅದೇ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ರೈತ ನಾಯಕನ ಮಾತು ವೈಯಕ್ತಿಕ ಹೇಳಿಕೆಯಾಗಿಯಷ್ಟೇ ಉಳಿಯುವುದಿಲ್ಲ; ಸಂಘಟನೆ ಮತ್ತು ಚಳವಳಿಯ ನಿಲುವೆಂದೂ ಅರ್ಥವಾಗಬಹುದು. ವ್ಯಕ್ತಿಯ ನಾಲಿಗೆಯ ಮೇಲಿನ ಹಿಡಿತ ತಪ್ಪಿದಾಗ ಅದರ ಬೆಲೆಯನ್ನು ಇಡೀ ಹೋರಾಟ ತೆರಬೇಕಾದ ಸ್ಥಿತಿ ಬರಬಾರದು.
ಸರ್ಕಾರವನ್ನು ಪ್ರಶ್ನಿಸಲು ಗಟ್ಟಿ ಭಾಷೆ ಬೇಕು. ಆದರೆ ಗಟ್ಟಿತನಕ್ಕೆ ಆಧಾರವಾಗಬೇಕಾದದ್ದು ದಾಖಲೆ, ಸ್ಪಷ್ಟ ಬೇಡಿಕೆ ಮತ್ತು ಉತ್ತರ ಪಡೆಯುವ ಛಲ. ಅಧಿಕಾರಿಯ ಲೋಪವನ್ನು ನಿರ್ದಿಷ್ಟವಾಗಿ ಹೇಳುವುದು,
ಕಾರ್ಖಾನೆಯ ಹೊಣೆಗಾರಿಕೆಯನ್ನು ಪ್ರಶ್ನಿಸುವುದು, ಸರ್ಕಾರದ ಭರವಸೆಗೆ ಗಡುವು ಕೇಳುವುದು ನಾಯಕತ್ವದ ಸಾಮರ್ಥ್ಯ. ವೈಯಕ್ತಿಕ ನಿಂದನೆ ಆ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳ ಮಹತ್ವವನ್ನೇ ಮಸುಕಾಗಿಸಬಹುದು.
ಬೇರೆ ರೈತ ಸಂಘಟನೆಯ ನಾಯಕರೊಂದಿಗೆ ಭಿನ್ನಮತ ಬಂದಾಗಲೂ ಇದೇ ಸಂಯಮ ಅಗತ್ಯ. ಬೇಡಿಕೆಯ ಮೊತ್ತ ಅಥವಾ ಹೋರಾಟದ ವಿಧಾನವನ್ನು ಪ್ರಶ್ನಿಸಬಹುದು. ಆದರೆ ಸಾಕ್ಷ್ಯವಿಲ್ಲದೆ ಉದ್ದೇಶವನ್ನು ಅನುಮಾನಿಸುವುದು, ಸಾರ್ವಜನಿಕವಾಗಿ ಹೀಯಾಳಿಸುವುದು ಪರಸ್ಪರ ವಿಶ್ವಾಸಕ್ಕೆ ಧಕ್ಕೆ ತರುತ್ತದೆ. ಸರ್ಕಾರದ ಎದುರು ರೈತರ ಪರವಾಗಿ ನಿಲ್ಲಬೇಕಾದ ಶಕ್ತಿ, ಒಳಜಗಳದಲ್ಲೇ ವ್ಯಯವಾಗುತ್ತದೆ.
ಮುಗ್ಧ ರೈತನಿಗೆ ತನ್ನ ಪರವಾಗಿ ಧೈರ್ಯದಿಂದ ಮಾತನಾಡುವ ನಾಯಕ ಬೇಕು. ಜೊತೆಗೆ, ತನ್ನ ಬದುಕಿಗೆ ತೊಂದರೆಯಾಗದಂತೆ ವಿವೇಕದಿಂದ ನಿರ್ಧರಿಸುವ ನಾಯಕನೂ ಬೇಕು. ಹೋರಾಟಕ್ಕೆ ಕರೆಕೊಡುವ ಮೊದಲು ಅದರ ಮುಂದಿನ ಹಂತ, ಮಾತುಕತೆಗೆ ಇರುವ ಅವಕಾಶ ಹಾಗೂ ಸಾಮಾನ್ಯ ರೈತನ ಮೇಲಿನ ಪರಿಣಾಮವನ್ನು ನಾಯಕರು ಯೋಚಿಸಬೇಕು.
.
Comments