ದೂರು ಕೊಟ್ಟರೆ ದಾರಿ ಕಾಣದ ಕಚೇರಿ!

ಬೆಳಗಾವಿ:
ಸಾರ್ವಜನಿಕರು ಯಾವುದೇ ಸರ್ಕಾರಿ ಕಚೇರಿಗೆ ದೂರು ಅಥವಾ ಮನವಿ ನೀಡಿದರೆ, ಅದರ ಬಗ್ಗೆ ಕ್ರಮ ಕೈಗೊಳ್ಳುವುದು, ಸಂಬಂಧಪಟ್ಟ ಇಲಾಖೆಗೆ ಕಳುಹಿಸುವುದು ಅಥವಾ ಕನಿಷ್ಠ ದೂರುದಾರರಿಗೆ ಉತ್ತರ ನೀಡುವುದು ಆಡಳಿತದ ಮೂಲ ಜವಾಬ್ದಾರಿ.
ಆದರೆ ಬೆಳಗಾವಿ ಪ್ರಾದೇಶಿಕ ಆಯುಕ್ತರ ಕಚೇರಿಗೆ ನೀಡಲಾಗುವ ದೂರುಗಳು, ಮನವಿಗಳು ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲಿ ಹೋಗುತ್ತವೆ ಎಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆ ಇದೀಗ ಕನ್ನಡಪರ ವಲಯದಲ್ಲಿ ತೀವ್ರ ಚರ್ಚೆಗೆ ಕಾರಣವಾಗಿದೆ.
“ಪ್ರಾದೇಶಿಕ ಆಯುಕ್ತರ ಕಚೇರಿ ಎಂದರೆ ಸಮಸ್ಯೆಗೆ ಪರಿಹಾರ ಸಿಗುವ ಸ್ಥಳ. ಕನಿಷ್ಠ ಉತ್ತರವಾದರೂ ಸಿಗುತ್ತದೆ” ಎಂಬ ನಿರೀಕ್ಷೆಯಲ್ಲಿ ಜನರು ಮತ್ತು ಸಂಘಟನೆಗಳು ಅಲ್ಲಿ ಮನವಿ ಸಲ್ಲಿಸುತ್ತಾರೆ. ಆದರೆ ಬೆಳಗಾವಿಯಲ್ಲಿ ಈ ನಿರೀಕ್ಷೆ ಪದೇ ಪದೇ ಹುಸಿಯಾಗುತ್ತಿದೆ ಎಂಬ ಆರೋಪ ಕೇಳಿಬರುತ್ತಿದೆ.

ಒಂದು ಸಾಲಿನ ಠರಾವ್‌ಗೆ ಇಷ್ಟು ಹಿಂದೇಟು ಏಕೆ?

ಬೆಳಗಾವಿ ಮಹಾನಗರ ಪಾಲಿಕೆ ಪರಿಷತ್ ಸಭೆಯಲ್ಲಿ ‘ಬೆಳಗಾವಿ ಕರ್ನಾಟಕದ ಅವಿಭಾಜ್ಯ ಅಂಗ’ ಎಂಬ ಒಂದು ಸಾಲಿನ ಠರಾವ್ ಅಂಗೀಕರಿಸಬೇಕು ಎಂದು ಕನ್ನಡಪರ ಸಂಘಟನೆಗಳು ಆಗ್ರಹಿಸುತ್ತಿವೆ. ಇದು ಯಾವುದೇ ಹೊಸ ರಾಜಕೀಯ ಬೇಡಿಕೆಯಲ್ಲ. ಬೆಳಗಾವಿಯ ನೆಲ, ಜಲ, ಆಡಳಿತ ಮತ್ತು ಸಂವಿಧಾನಾತ್ಮಕ ವಾಸ್ತವವನ್ನು ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಸ್ಪಷ್ಟಪಡಿಸುವ ಸಾಂಕೇತಿಕ ನಿರ್ಣಯ ಮಾತ್ರ.
ಆದರೂ ಪಾಲಿಕೆ ಈ ನಿರ್ಣಯಕ್ಕೆ ಮುಂದಾಗದೆ ಇರುವುದೇ ಅನುಮಾನಗಳಿಗೆ ಕಾರಣವಾಗಿದೆ.
ಕನ್ನಡಪರ ಸಂಘಟನೆಗಳ ಪದಾಧಿಕಾರಿಗಳು ಮಹಾನಗರ ಪಾಲಿಕೆ ಮುಂದೆ ಪ್ರತಿಭಟನೆ ನಡೆಸಿದ್ದಾರೆ. ಮೇಯರ್ ಮತ್ತು ಉಪಮೇಯರ್ ಅವರಿಗೆ ಒಂದಲ್ಲ, ಎರಡ್ಮೂರು ಬಾರಿ ಮನವಿ ಪತ್ರ ಸಲ್ಲಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಆದರೂ ಪಾಲಿಕೆ ಪರಿಷತ್ ಸಭೆಯಲ್ಲಿ ಈ ಠರಾವ್ ಕೈಗೆತ್ತಿಕೊಳ್ಳಲಾಗಲಿಲ್ಲ.

ಶಾಸಕರ ಗೈರುಹಾಜರಿ; ಎಂಇಎಸ್ ತಾಳಕ್ಕೆ ಪಾಲಿಕೆಯ ನೃತ್ಯ?

ಪ್ರಮುಖ ಶಾಸಕರ ಗೈರುಹಾಜರಿಯಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಪಾಲಿಕೆ ಸಭೆಯಲ್ಲಿ ಈ ವಿಷಯಕ್ಕೆ ನಿರ್ಣಾಯಕ ಸ್ವರೂಪ ಸಿಗಬೇಕಿತ್ತು. ಆದರೆ ಅಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡಿಗರ ಭಾವನೆಗೆ ನ್ಯಾಯ ಸಿಗಲಿಲ್ಲ ಎಂಬ ಅಸಮಾಧಾನ ವ್ಯಕ್ತವಾಗಿದೆ.
ಬದಲಾಗಿ, ಇಬ್ಬರು ಎಂಇಎಸ್ ನಗರಸೇವಕರ ತಾಳಕ್ಕೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಉಳಿದವರು ಕುಣಿದಂತಾಯಿತು ಎಂಬ ಕಠಿಣ ಟೀಕೆ ಈಗ ಸಾರ್ವಜನಿಕ ವಲಯದಲ್ಲಿ ಕೇಳಿಬರುತ್ತಿದೆ.
ಮೇಯರ್ ಅವರು, “ಬೆಳಗಾವಿ ನಮ್ಮದೇ. ಅದನ್ನು ಪದೇ ಪದೇ ಹೇಳಿ ನಾವೇ ಏಕೆ ಅನುಮಾನ ಹುಟ್ಟಿಸಬೇಕು?” ಎಂದು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಹೇಳಿದ್ದರೆ ಕನ್ನಡಿಗರು ಅದನ್ನೂ ಒಂದು ರಾಜಕೀಯ ನಿಲುವಾಗಿ ಸ್ವೀಕರಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಆದರೆ ಈಗ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಬೇರೆಯಾಗಿದೆ. ಪಾಲಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಠರಾವ್‌ಗೆ ಸುತಾರಾಮ ಒಪ್ಪದಿರುವುದು, ಕಾರಣ ಕೇಳಿದರೆ “ಸುಪ್ರೀಂ ಕೋರ್ಟ್” ಎಂಬ ಕುಂಟು ನೆಪ ಮುಂದಿಡುವುದು ಕನ್ನಡಿಗರ ಮನದಲ್ಲಿ ಮತ್ತಷ್ಟು ಪ್ರಶ್ನೆಗಳನ್ನು ಹುಟ್ಟಿಸಿದೆ.
ಹತ್ತು ದಿನಗಳಿಂದ ಮನವಿ: ಪ್ರಾದೇಶಿಕ ಆಯುಕ್ತರ ಕಚೇರಿ ಮೌನವೇ?
ಈ ಹಿನ್ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ ಕಳೆದ ಹತ್ತು ದಿನಗಳಿಂದ ಕನ್ನಡಪರ ಸಂಘಟನೆಗಳು ಪ್ರಾದೇಶಿಕ ಆಯುಕ್ತರ ಕಚೇರಿಗೆ ಮನವಿ ಸಲ್ಲಿಸುತ್ತಿವೆ. ಆದರೆ ಮೂಲಗಳ ಪ್ರಕಾರ, ಈ ಮನವಿಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಸ್ಪಷ್ಟನೆ ಕೋರಿ ಮಹಾನಗರ ಪಾಲಿಕೆಗೆ ಯಾವುದೇ ಅಧಿಕೃತ ಪತ್ರ ರವಾನೆಯಾಗಿದೆಯೇ ಎಂಬುದೇ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿಲ್ಲ.
ಅಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ, ವಿಷಯದ ಗಂಭೀರತೆಯನ್ನು ಗಮನಿಸಿ ಸರ್ಕಾರಕ್ಕೆ ವರದಿ ಕಳುಹಿಸಲಾಗಿದೆಯೇ ಎಂಬುದರಲ್ಲಿಯೂ ಸ್ಪಷ್ಟತೆ ಇಲ್ಲ. ಕನ್ನಡ ನಾಡು–ನುಡಿ, ರಾಜ್ಯದ ಗಡಿ ಗೌರವ ಮತ್ತು ಬೆಳಗಾವಿಯ ಸಂವೇದನಾಶೀಲ ಪ್ರಶ್ನೆಯಲ್ಲಿಯೂ ಅಧಿಕಾರಿಗಳ ನಡೆ ಈ ರೀತಿಯಿದ್ದರೆ, ಸಾಮಾನ್ಯ ಜನರ ದೂರುಗಳ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಏನಿರಬಹುದು ಎಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆ ಸಹಜವಾಗಿ ಎದ್ದಿದೆ.
ದೂರು ಸ್ವೀಕರಿಸುವುದು ಮಾತ್ರ ಆಡಳಿತವಲ್ಲ
ಒಂದು ಮನವಿ ಸ್ವೀಕರಿಸುವುದು ಆಡಳಿತದ ಮೊದಲ ಹೆಜ್ಜೆ ಮಾತ್ರ. ಅದರ ನಂತರ ಅದಕ್ಕೆ ಸಂಖ್ಯೆ ನೀಡುವುದು, ಸಂಬಂಧಪಟ್ಟ ಕಚೇರಿಗೆ ಕಳುಹಿಸುವುದು, ವರದಿ ಪಡೆಯುವುದು, ಕ್ರಮ ಕೈಗೊಳ್ಳುವುದು ಮತ್ತು ದೂರುದಾರರಿಗೆ ಉತ್ತರ ನೀಡುವುದು ಆಡಳಿತದ ನಿಜವಾದ ಜವಾಬ್ದಾರಿ.
ಆದರೆ ಪ್ರಾದೇಶಿಕ ಆಯುಕ್ತರ ಕಚೇರಿಯಲ್ಲಿ ಮನವಿ ಸ್ವೀಕಾರದ ನಂತರದ ಹಾದಿ ಕತ್ತಲೆಯಲ್ಲೇ ಉಳಿಯುತ್ತಿದೆ ಎಂಬ ಭಾವನೆ ಜನರಲ್ಲಿ ಮೂಡಿದರೆ, ಅದು ಆಡಳಿತದ ಮೇಲಿನ ವಿಶ್ವಾಸಕ್ಕೆ ದೊಡ್ಡ ಹೊಡೆತ.
ಸರ್ಕಾರಿ ಕಚೇರಿ ದೂರುಗಳ ಸಮಾಧಿ ಭೂಮಿಯಾಗಬಾರದು. ಜನರ ಮನವಿ ಫೈಲ್‌ಗಳ ಕೆಳಗೆ ಹುದುಗಿ ಹೋಗಬಾರದು. ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಬೆಳಗಾವಿಯಂತಹ ಸೂಕ್ಷ್ಮ ಜಿಲ್ಲೆಯ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಈ ನಿರ್ಲಕ್ಷ್ಯ ಅಪಾಯಕಾರಿ.
ಕನ್ನಡ ಪ್ರಶ್ನೆಯಲ್ಲಿ ನಿರ್ಲಕ್ಷ್ಯ: ಸರ್ಕಾರ ಎಚ್ಚರವಾಗಬೇಕಾದ ಸಮಯ
ಬೆಳಗಾವಿ ಕೇವಲ ಒಂದು ನಗರವಲ್ಲ. ಅದು ಕರ್ನಾಟಕದ ಸ್ವಾಭಿಮಾನಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ನೆಲ. ಇಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡದ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಆಡಳಿತದ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ನಡೆಗೂ ರಾಜಕೀಯ, ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಮತ್ತು ಭಾವನಾತ್ಮಕ ಅರ್ಥವಿದೆ.
ಅಂತಹ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ‘ಬೆಳಗಾವಿ ಕರ್ನಾಟಕದ ಅವಿಭಾಜ್ಯ ಅಂಗ’ ಎಂಬ ಒಂದು ಸಾಲಿನ ನಿರ್ಣಯಕ್ಕೂ ಪಾಲಿಕೆ ಹಿಂದೇಟು ಹಾಕುವುದು, ಅದರ ಬಗ್ಗೆ ಕನ್ನಡ ಸಂಘಟನೆಗಳು ನೀಡಿದ ಮನವಿಗಳಿಗೂ ಪ್ರಾದೇಶಿಕ ಆಯುಕ್ತರ ಕಚೇರಿ ಸ್ಪಷ್ಟ ಕ್ರಮ ತೋರಿಸದಿರುವುದು ಗಂಭೀರ ವಿಷಯ.
ಸರ್ಕಾರ ತಕ್ಷಣ ಈ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಮಧ್ಯಪ್ರವೇಶಿಸಬೇಕು. ಪ್ರಾದೇಶಿಕ ಆಯುಕ್ತರ ಕಚೇರಿ ಕನ್ನಡಪರ ಸಂಘಟನೆಗಳಿಂದ ಬಂದ ಮನವಿಗಳ ಮೇಲೆ ಯಾವ ಕ್ರಮ ಕೈಗೊಂಡಿದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಬಹಿರಂಗಪಡಿಸಬೇಕು. ಪಾಲಿಕೆಯಿಂದ ಸ್ಪಷ್ಟನೆ ಕೇಳಲಾಗಿದೆಯೇ? ಸರ್ಕಾರಕ್ಕೆ ವರದಿ ಕಳುಹಿಸಲಾಗಿದೆಯೇ? ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ಏಕೆ ಕಳುಹಿಸಲಾಗಿಲ್ಲ? ಎಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿಗೆ ಉತ್ತರ ಬರಲೇಬೇಕು.

ಪ್ರಶ್ನೆಗಳು
ಪ್ರಾದೇಶಿಕ ಆಯುಕ್ತರ ಕಚೇರಿಗೆ ನೀಡಿದ ಮನವಿಗಳು ಎಲ್ಲಿ ಹೋಗುತ್ತಿವೆ?
ಪಾಲಿಕೆಗೆ ಸ್ಪಷ್ಟನೆ ಕೋರಿ ಪತ್ರ ಕಳುಹಿಸಲಾಗಿದೆಯೇ?
ಸರ್ಕಾರಕ್ಕೆ ವರದಿ ಸಲ್ಲಿಸಲಾಗಿದೆಯೇ?
ಕನ್ನಡ ನಾಡು–ನುಡಿ ಪ್ರಶ್ನೆಯಲ್ಲೂ ಅಧಿಕಾರಿಗಳ ಮೌನವೇ ಉತ್ತರವೇ?
ಬೆಳಗಾವಿಯ ಸ್ವಾಭಿಮಾನಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಆಡಳಿತ ಇನ್ನೆಷ್ಟು ದಿನ ಕಾದು ನೋಡಲಿದೆ?